Ò la miu bèla Nissa

Li son doi versions dau celebre imno de Nissa.

La version originala es escricha en 1848 d’a Eugeni EMANUEU (1817-1880). Evòca lo sordat niçard a la guerra de Lombàrdia en lo 1848.

Ò la miu bèla Nissa

Ò tu, la miu bèla Nissa !
Quora vòli emb’au pensier
Auprès de li tius taulissas
Entre li regas d’aulivier…

Lo còr palpita de plasir
E mila doç sovenirs
Mi rapèlon lu bèi ans
Qu’èri enfant ;
Quora corrii per lu prats
E sautavi lu valats
Com’un pichon degavat,
L’aubre florit, un parpalhon,
Ò lo ceu, ceu de passeron,
Mi rendion tant content,
Eri gai, san e rient ! ...

Ò bèi temps ! Ò bèla Nissa !
A tu vòli emb’au pensier,
Saludi li tius taulissas,
Lu tiu bèi portegaliers !

E saludi li còlas
Qu’an un soguinhe eterneu,
Senti l’aureta marina,
Veï l’azur dau tiu bèu ceu.

Pi, lo pensier corre a maion,
Veï lavesso, fugairon,
La mastra, lo gròs taulier
De noguier ;
La polalhiera, lo destrau,
Audi lo can que fa bau !
En un canton veii lo miu brèç,
Audi cantar, e non sentes
Ma maire que ditz : pichon !
Enduerme ti, don, don, don...

Ò lu bèi luecs ! Ò bèla Nissa !
A tu vòli emb’au miu pensier,
Saludi li tius taulissas,
Lu tius bèi portegaliers.

Libertat ! Au crit de guerra
Qu’en Itàlia as fach levar,
Ai segut la tiu bandiera,
Lo paisan s’es fach sordat.

Entre la patz dei combats
Com’un brau, ai caminat
Sensa crénher ni mosquet,
Ni bolet :
Sio dau país dei Segurans,
Ai de piech, e quor’ai fam
Mi cargui cinc Alemands !
Mas quora au sera, sus lo miu sac,
Gosti lo repaus dau bivac
Mi senti venir de luenh,
Sus l’aureta, un doç refren

Que ditz : La miu bèla Nissa !
A tu vòli emb’au pensier,
Saludi li tius taulissas,
Lu tius bèi portegaliers.

Mi consòla, mi recèu
L’esper que retornerai
Manjar la torta de blea,
Li favetas, au mes de mai.

Sus l’èrba, embé de saucisson,
Una trancha de jambon,
Un bòn tòmo de Braquet,
De Belet ;
Que reveirai lu bernissòus,
Lu boscarlas, lu faiòus,
Li belonas, trenta au sòu !
Qu’en genoier veirà mila flors
Sortir daped dei caulets-flors…
Quora, enlà, tot es gelat,
Passit, rimat, pelat ! ...

Ò bèu ceu ! Ò bèla Nissa !
A tu vòli embau pensier,
Saludi li tius taulissas,
Lu tius bèi portegaliers !

Sobre lu camps de batalhas
Vòli ganhar lu galons,
Revenir embé la medalha,
Emb’au brost sus lo pompon ;

Dire a la terra d’ont siu nat :
Per tu lo sanc ai versat,
Mas l’Itàlia pòu cridar :
Libertat !
Pi, sus la pòrta de maion,
Sonar : frema, pa’, pichon !
Siu vengut, siu iu Titon !
Mi sembla ja sus lo miu còr
De lu serrar, ò doç esper !
Que posquessi, en lu vielhs ans,
Cantar ancara ai miu enfants :

Ò bèi temps ! Ò bèla Nissa !
A tu vòli emb’au pensier,
Saludi li tius taulissas,
Lu tius bèi portegaliers !

La segonda version mai corcha es escricha en lo 1912 d'a Menica RONDELLY (1854-1935).