Vivem totjorn en montanha

Imne dal Pais Alpin ò Pais Gavuòt, devengua tradicionala ambé totplen de variantas segon las valaas, escricha a l’origina en 1992 per Zefirin Castellon de Belver (valaa de la Vesubiá).

---

Rechant :

Vivem totjorn en montanha

Entra tots si fem companha,

Sem tots de bravas gents

E sem totjorn contents.

A l’uòrt o a la charriera

Cada matin, cada sera,

E cada momenton

Sentetz una chançon.

L’estiu si metem la vesta

I a lo volam e lo dalh

I a la meishon e lo resta

I a totjorn un gròs magalh.

Lo nuòstre cuòr es en festa,

N’avem darrèn paur dal trabalh

Si planham jamai d’arrèn,

Perqué si portam bèn

Avem tots la santè.

Nos, coma ven o pilham,

Sem contents tot l’an

E cada jorn chantam.

Quora lo solelh s’abaisha

Quora sentem lo frescor,

Quitam lo prat e la faisha

Si raprocham de maijon

Avem remplit la feniera

L’ostal es plen de govern

De faiòls e de peulons

De blad, de tartiflons

N’en vietz de cada quern

Avem remplit la chaudiera

E d’aquela maniera

Manjam tot l’uvern.

Quora lo solelh s’enauta,

La frema e los pichons

Cadun mi dona una jauta

Semblam tots de cogordons,

Joves e vielhs cadun sauta

Poem sortir los picons,

Un pauc d’aishí un pauc d’ailà

Fem coma l’an passat

E i a darren de chambiat

Un pè denant un darrièr

Fem lo nuòstre devèr,

Continuam lo nuòstre èr.